عمرت مستدام؛ نامت جاودان و روزت مبارک

مادر تو  را چه بنامم که هیچ چیز یارای برابری با تو را ندارد کوهت ننامم که  کوه پایداری و استقامت از تو آموخته

رودت  نخوانم که رود صداقت و پاکدامنی تو را به ارمغان برده آسمانت نخوانم  که بسی بلندتر و رفیع تری و آسمان زیر گامهای توست

ماه و  خورشیدت ننامم که آن دو نور تو را به عاریت گرفته اند ستاره ات  ندانم که آنان بی شمارند و تو بی همتا

تو را  نسترن و یاس و یاسمن نمی دانم که گل نیز عطر و بویش را از تو دارد آبشاران  خروشان از مهر توست و دشت وسعت خویش را از قلبت گرفته

مادر تو  را با کدامین شعر و غزل بسرایم که در مقابل نامت شعر و غزل نیز عاجزند تو خود یک  دنیا کلامی و یک عمر واژه ای ...

مادر ای  طراوت بهاران و ای هستی بخش زندگانیم تو را چه  بنامم و وصفت چه بخوانم که بیکران آسمانها و دریاها و هرچه در  اوست در پیش نام تو کوچکند و عزیز

و اکنون  تو را ای بزرگ، ای بی همتا با تمام عظمتت  در قلب کوچک خود می یابم و یزدان پاک را سپاس می گویم که این نهال  عشق و محبت را به قلب من ارزانی داشت

باشد که  به جبران نیکیهایت و به پاس دلواپسیهایت همواره تو را  عزیز بدارم و محترم و همواره آواز  من این باشد که مادر... دوستت  دارم ... دوستت دارم.

ای ایران ای مرز پر گهر/ ای خاکت سرچشمه هنر دور از تو اندیشه بدان

/پاینده مانی تو جاودان ای دشمن ار تو سنگ خاره ای من

/ آهنم جان من فدای خاک پاک میهنم مهر تو چون شد پیشه ام

/ دور از تو نیست اندیشه ام در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

/ پاینده باد خاک ایران ما سنگ کوهت در و گوهر است

/ خاک دشتت بهتر از زر است

مهرت از دل کی برون کنم

/ برگو بی مهر تو چون کنم

تا گردش جهان و دور آسمان به پاست/

نور ایزدی همیشه رهنمای ماست مهر تو چون شد پیشه ام /

دور از تو نیست اندیشه ام در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما/

پاینده باد خاک ایران ما ایران ای خُرم بهشت من/

روشن از تو سرنوشت من گر آتش بارَد به پیکرم /

جز مهرت در دل نپرورم از آب و خاک و مهر تو سرشته شد گِلم

/ مهر اگر برون رَوَد تهی شود دلم مهر تو چون شد پیشه ام /

دور از تو نیست اندیشه ام در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

/  پاینده باد خاک ایران ما

یادم باشد حرفی نزنم که
به کسی بر بخورد...

نگاهی نکنم

که دل کسی
بلرزد ...

راهی نروم

که بیراه باشد ...

خطی ننویسم

که
آزار دهد کسی را...

یادم باشد که

روز روزگار خوش است ...

همه
چیز رو به راه است وخوب

و تنها .... تنها.... دل من دل نیست