آموزش راه اندازی بوت چندگانه (multibooting)

آموزش راه اندازی بوت چندگانه (multibooting)

یک روش برای داشتن چندین سیستم عامل بر روی یک کامپیوتر بدین صورت است که سیستم عامل های مختلف به طور مستقل از هم،بر روی دیسک های فیزیکی یا پارتیشن های منطقی مختلف نصب می شود و زمانی که سیستم بوت می شود یک منو با نام سیستم های عامل ظاهر می شود و شما می توانید هریک را که خواستید انتخاب کنید و وارد همان سیستم عامل شوید.

اولین نکته ای که در این مورد باید مدنظر داشته باشید،این است که برای داشتن راه اندازی چندگانه،ابتدا باید فضای حافظه را به تعداد سیستم عامل هایی که می خواهید بر روی کامپیوتر داشته باشید،به قسمت های مجزا و جدا از هم تقسیم کنید. و البته غیر از این قسمت ها،باید قسمت هایی از حافظه تان را هم برای ذخیره داده ها و اطلاعاتتان کنار بگذارید که بعدا” درباره این موضوع دقیق تر صحبت می کنیم.
اگر کامپیوتر شخصی شما،بیش از یک هارددیسک دارد،تعریف و مشخص کردن این فضاهای جدا از هم برای هر سیستم عامل ساده است و می توانید هر هارددیسک را برای یک سیستم عامل کنار بگذارید. اما غالبا” کامپیوترهای خانگی دارای یک هارددیسک هستند.

پس شما در ابتدا مجبورید آن را به چندین قسمت یا پارتیشن تقسیم کنید. اولین سکتور هر هارد دیسک فضایی است که تحت عنوان رکورد راه انداز اصلی (Master boot record )یا MBR شناخته می شود. MBR شامل یک جدول پارتیشن (antition table ) است که مشخص می کند هارد چگونه باید به چهار قسمت منطقی اصلی (aryprim ) تقسیم شود از آن جایی که چهار قسمت معمولا” کافی نیست. یک قسمت اصلی می تواند تحت عنوان پارتیشن الحاقی (logical partition) مختلف را تعریف کند.

وقتی pc بوت می شود،سیستم Blos کامپیوتر که در حافظه ثابت و بدون تغییر CMOS ذخیره شده است،به دنبال یک وسیله راه انداز مناسب که می تواند یک دیسک فلاپی یا CD-Rom باشد،می گردد (با توجه به پیکربندی Blos )اگر مناسب ترین و یا به عبارتی اولین وسیله راه اندازی مناسب تعریف شده روی Blos شما،هارددیسک کامپیوتر باشد،Blos قسمت MBR حافظه را می خواند و شروع به اجرای تعدادی کد راه انداز که در آن جا وجود دارد می کند. کد راه انداز (boot code )به سراغ جدول پارتیشن فعال را مشخص سازد،سپس اطلاعاتی که تحت عنوان boot sector volume شناخته می شوند را در ابتدای آن پارتیشن load می کند.

در سیستم عامل هایی که بر پایه ویندوز NT هستند. مثل ویندوز XP ،load کننده سیستم عامل فایلی است که تحت عنوان NTLDR نامیده می شود. اگر روی سیستم تک پارتیشنی کار می کنید،مابقی فرآیند بسیار سر راست است.

NTLDR یا معادل آن،بار کردن سیستم چند پارتیشنی،ابتدا از شما سئوال می شود که راه اندازی از کدام پارتیشن فعال و سیستم عامل موجود در آن ادامه بدهید و یا کنترل را به پارتیشن فعال و سیستم عامل موجود در آن ادامه بدهید و یا کنترل را به پارتیشن دیگر (و سیستم عامل دیگر ) انتقال بدهید. این منو دارای یک بازه زمانی است،که پس از طی شدن این زمان از پیش تعیین شده و انتخاب نشدن هیچ یک از گزینه های منو توسط شما،سیستم عامل پیش فرض به طور خودکار راه اندازی می شود.
اگر بخواهید ببینید که چگونه منوی راه اندازی بر روی سیستم ساخته می شود می توانید نگاهی به محتویات فایل سیستمی c:boot.ini بیاندازید یا کنترل پانل (panel control ) را باز کرده و system را انتخاب و پس کلید Advanced را انتخاب کرده و دکمه Setting را که در start up and Recoveny قرار دارد فشار دهید و به محتویات system start up نگاه کنید.

● پارتیشن بندی
حال اجازه بدهید ببینیم که پارتیشن ها چگونه مدیریت می شوند و چگونه می توان چندین سیستم عامل را روی سیستم نصب کرد.
ما قویا” توصیه می کنیم که ابتدا یک نسخه پشتیبان از سیستم تان تهیه کنید و یک دیسک نجات (Rescue Disk ) هم قبل از دستکاری پیکر بندی هارد دیسک برای خودتان تهیه کنید. ویندوز به گونه ای ساخته شده که توانایی مدیریت پارتیشن ها را دارد،اما این شیوه های مدیریتی بسیار ابتدایی اند و ممکن است باعث ایجاد رفتارهای مخرب شوند. یعنی ممکن است مقداری از اطلاعاتی را که اکنون رو ی حافظه تان می باشد از دست بدهید و احتمالا” در پروسه تبدیل سیستم موجود به یک سیستم راه انداز چندگانه دچار مشکلات جدی گردید. به این منظور می توانید مثلا” از ابزاری مثل Norton partition Magic8.0 (با قیمت 95/69 دلار از http://www.Symantec.com ) که به شما اجازه تغییر اندازه، حرکت و دستکارهای دیگر پارتیشن ها را بدون ایجاد خرابی و مشکل می دهد، استفاده کنید.

این نرم افزار یک ویزارد دارد که به طور خودکار شما را برای نصب یک سیستم عامل دیگر روی ماشینی که در حال کار کردن بر روی آن هستید،راهنمایی می کند. اما اگر قصد استفاده از برنامه های کمکی را ندارید احتمالا” مجبورید هارددیسک را دوباره پارتیشن بندی کنید و سیستم عامل تان و سایر نرم افزارهای کاربردی را بر روی آن نصب کنید.
برای انجام این کار شما باید سیستم تان را با CD ویندوز بوت کنید. سپس پارتیشن فعلی ویندوز را حذف کنید و بعد پارتیشن های جدیدی با اندازه های مورد دلخواهتان ایجاد کنید.

سپس باید فرآیند نصب ویندوز را در یکی از پارتیشن ها کامل کنید. و بعد دوباره با CD سیستم عامل بعدی که می خواهید روی ماشین تان نصب شود سیستم تان را بوت کنید و آن سیستم عامل را هم روی یک پارتیشن دیگر نصب کنید. اگر سیستم عامل بعدی که قصد نصب آن را دارید نسخه ای از Linux باشد،شما دو گزینه برای انتخاب در اختیار دارید: یکی (Linux Loader ) LILO و دیگری GRUB (Grand Unified Boot Loader ) می باشد که در حقیقت عملی مشابه NTLDR را راه اندازی انجام می دهد و به شما این اجازه را می دهد که درطی فرآیند بوت شدن و بالا آمدن سیستم،سیستم عامل خودتان را انتخاب کنید.


● داده ها را کجا ذخیره کنیم
زمانی که چندین پارتیشن روی هارددیسک خود دارید،با این سوال مواجه می شوید که حالا کجا باید داده هایتان را ذخیره کنید. اگر زمان زیادی را با یک سیستم عامل کار کرده باشید،این حس در شما ایجاد می شود که داده هایتان را در همان پارتیشن که سیستم عامل در آن قرار دارد، ذخیره کنید. اما اگر قصد داشته باشید که داده هایتان را به صورت متمرکز نصب کنید و به سیستم عامل خاصی وابسته نباشید،باید یک پارتیشن منطقی اضافی اختصاصی برای داده ها ایجاد کنید.

در این صورت با هر سیستم عاملی که بالا بیاید،آن سیستم عامل توانایی دیدن محتویات سایر پارتیشن های منطقی موجود روی هارد شما را دارد. برای مثال،ویندوز XP توانایی دیدن فایل هایی که روی پارتیشن های FAT و NTFS قرار دارند را دارد.
شما می توانید این فرایند را با نرم افزار Partition Magic کنترل کنید یا در کنترل پانل ویندوز به management computer و از آنجا به Storage و بعد (Local ) Disk Management بروید،روی یک پارتیشن کلیک راست کنید و Change Drive Leter را انتخاب و سپس paths را برگزینید.

(اگر plugin مدیریت دیسک به درستی کار نکرد،شما ابتدا باید به طور موقت فایروال ویندوز را در سرویس پک 2 غیر فعال کنید.) لینوکس هم می تواند FAT و در بعضی موارد NTFS را ببینید و به طور مستقیم به آن ها دسترسی داشته باشید. اگر شما ترجیح بدهید که بعضی پارتیشن های موجود را مخفی کنید. این مساله با تغییر جدول پارتیشن با استفاده از Partition Magic و یا سایر نرم افزارها،امکان دارد. اما این را بدانید که این راه حل چندان مطمئنی برای امنیت سیستم تان نیست چون این پارتیشن های مخفی توسط هر کسی که به ابزارهای مشابه دسترسی داشته باشد،قابل دیدن هستند.


● ماشین های مجازی
یک شیوه متفاوت دیگر برای داشتن چندین محیط متفاوت بر روی یک PC این است که بعضی از آن ها را در ماشین های مجازی(VMS ) اجرا کنیم. ماشین های مجازی در حقیقت شیوه ای برای شبیه سازی کامل سخت افزار کامپیوتر از طریق نرم افزار است. زمانی که شما فقط یک سیستم عامل بر روی کامپیوترتان دارید،می توانید یک ماشین مجازی هم داشته باشید که سیستم عامل مخصوص و مجزای خود را روی ماشین اختصاصی خود داشته باشد.

ماشین های مجازی دارای مزایای زیادی اند،از جمله داشتن چندین سیستم عامل در کنار هم و به صورت متقارن،به طوری که هر VM ،می تواند آدرس IP خاص خود و اتصال شبکه مجازی خود را داشته باشد و در نتیجه شما می توانید با این ماشین های مجازی و IP های جدا از هم،یک شبکه کامپیوتری کوچک را با یک PC شبیه سازی کنید.

یکی دیگر از مزایای VM این است که شما از یک ماشین مجازی می توانید به عنوان نسخه پشتیبان سیستم تان استفاده کنید. یک روش دیگر برای داشتن نسخه پشتیبان از سیستم استفاده از نرم افزاری مثل Norton Ghost است که عملکرد آن دقیقا” مثل این است که از محتویات هارد دیسک عکس می گیرد آن ها را فشرده می سازد و در یک فایل ذخیره می کند.

یکی از مشکلات ماشین های مجازی پایین آوردن سرعت سیستم می باشد. و دیگری هزینه اضافی است که باید بابت نرم افزار ماشین مجازی پرداخت شود. دو نرم افزار معروف ماشین مجازی برای PC ها عبارتند Umware workstation و Microsoft virtualpc هر دوی این نرم افزارها یک کار مشابه را انجام می دهند :شما یک ماشین مجازی جدید ایجاد می کنید پارامترهایی از جمله مقادیر RAM در فضای هارد مشخص می شود و سپس سیستم عامل انتخابی شما بر روی ماشین مجازی نصب می شود. پس از آن یک کنسول کوچک به شما اجازه می دهد که یک ماشین مجازی را برای شروع کردن انتخاب کنید.


● استفاده از امکانات یونیکس بدون یونیکس
گاهی اوقات نیازی نیست که شما عامل را روی PC خود داشته باشید و فقط می خواهید به بعضی از ویژگی های خاص و توانایی های آن سیستم عامل دسترسی داشته باشید. برای مثال،اگر شما نیاز به اجرای نرم افزاری که بر مبنای یونیکس است،داشته باشید.

کتابخانه DDL پویای cygwin یک رابط برنامه نویسی شبیه به یونیکس ایجاد می کند که به بسیاری از برنامه ها که برای آن سیستم عامل طراحی شده اند اجازه شدن در محیط ویندوز را می دهد. در اصل،آن برنامه ها تصور می کنند که به سرویس های یونیکس و توانایی های مورد انتظار دسترسی دارند. (cygwin فرمان های باینری را چندان خوب اجرا نمی کند لذا،شما مجبورید که آن ها را از کد اصلی دوباره کامپاتل کنید.) cygwin همچنین یک shell خوب و جعبه ابزار که به شما اجازه دسترسی کامل به خط فرمان یونیکس را می دهد در اختیارتان قرار می دهد،که از دستور cmd.exe در اعلان ویندوز xp بسیار قوی تر و بهتر است( این اعلان به شما اجازه دسترسی مستقیم به فایل های NTFS موجود ذخیره شده در خارج از cygwin را با ایجاد دایرکتوری های likecygdrivec می دهد.)

این مقاله فقط می تواند گوشه چشمی به پدیده مدیریت چند سیستم عامل در یک ماشین باشد. به خصوص در سخت افزارهای قدیمی تر این مدیریت بسیار پیچیده تر می شود که موضوع آن در این مقاله نمی گنجد. شما با به کار بردن یکی از تکنیک های بحث شده در این مقاله،می توانید چندین سیستم عامل و محیط نرم افزاری را در ماشین خود داشته باشید و به راحتی با آن ها کار کنید و در وقت و هزینه خود صرفه جویی نمایید.

---------------------

نصب ویندوز سون و ایکس پی در کنار هم شاید کار ساده ای باشد. ابتدا ایکس پی رو نصب می کنید. سپس با نصب ویندوز سون، براحتی می توانید هر ویندوزی رو که خواستید از بوت منو انتخاب کرده و سیستم رو با ویندوز دلخواه بالا بیارید.
این روش یک مزیت دارد و آن سادگی نصب و انتخاب سیستم عامل دلخواه در هنگام روشن شدن سیستم است. اما عیب عمده این روش این است که در صورتی که به هر علتی مجبور به نصب دوباره ویندوز شوید، باید هر دو ویندوز را از ابتدا نصب کنید. یا اگر زمانی خواستید درایو بوت را فرمت کنید ، باز هم باید از ابتدا اقدام به نصب ویندوزها کنید.

اما یک روش دیگر هم برای نصب دو سیستم عامل در کنار هم ولی کاملا مستقل از هم وجود دارد.
برای این کار :
1- ابتدا باید دو پارتیشن Primary ایجاد کنید.
2- یکی از ویندوز ها را به دلخواه نصب کنید. فرقی نداره که اول XP رو نصب کنید یا Win7 رو.
3- بعد از نصب اولین ویندوز ، برنامه Diskmgmt رو از آدرس Windowssystem32diskmgmt.msc اجرا کنید.
4- درایو پرایمری که خالی است رو اکتیو کنید. ( درایوی که میخواهید ویندوز دیگر را روی آن نصب کنید.)
5- سیستم را ریست کرده و با سی دی ویندوز دوم بوت کنید.
6- ویندوز دوم رو در پارتیشن پرایمری دوم نصب کنید.

بعد از طی مراحل فوق، هر موقع سیستم رو روشن کنید سیستم از طریق ویندوز جدید بوت خواهد شد. در صورتی که میخواهید به ویندوز قبلی سوئیچ کنید، باد دوباره برنامه Diskmgmt رو اجرا کرده و درایو مربوط به ویندوز قبلی رو اکتیو کرده و سیستم را ریست کنید.

مزیت عمده این روش این است که ویندوزها کاملا مستقل از هم هستند و براحتی میشه هر دو رو حذف یا ری اینستال (Reinstall)کرد بدون اینکه در کار ویندوز دیگر خللی وارد شود.
عیب این روش هم اینه که هر موقع خواستید به ویندوز دیگر سوئیچ کنید ، باید درایو مربوط به ویندوز رو اکتیو کنید.

---------------

بوت چندگانه

نصب ویندوز XP ، ویستا و ۷ در کنار یکدیگر:

شما می توانید دو یا چند سیستم عامل را بر روی کامپیوترتان نصب کنید و با هر Restart از بین آنها یکی را برای بوت شدن انتخاب کنید. به این عمل بوت چندگانه می گویند. شما می توانید کامپیوترتان را طوری تنظیم کنید که با ویندوز ۷ ، XP ، ۲۰۰۰‌ ، NT‌ و یا ۹۸ یا ۹۵ بالا بیاید.
فضای خالی دیسک، نوع فایل سیستم آنرا در نظر بگیرید
پیش از اینکه از قابلیت بوت چندگانه استفاده کنید باید یک سبک، سنگین کلی انجام دهید. توجه داشته باشید که هر سیستم عامل فضای قابل توجهی از هارد را اشغال می کند و به طور مثال اگر در یک درایو ویندوز ۷ و در درایو دیگر یک سیستم عامل قدیمی نصب کنید سازگاری فایل سیستم هارد ممکنست بهم ریخته شود. اگر می خواهید ویندوز XP‌ را در یک پارتیشن و یک ویندوز قدیمی تر را در یک پارتیشن دیگر نصب کنید در این صورت قابلیت Dynamic Disc Format که در ویندوز ۲۰۰۰ ارائه شده است، کار نخواهد کرد. اگرچه قابلیت بوت چندگانه انعطاف یک کامپیوتر را برای بوت چندین سیستم عامل بالا می برد.
در گذشته کاربران از چند سیستم عامل بعنوان دیوار امنیتی در مقابل مشکلات راه اندازی کامپیوترها استفاده می کردند. در حالیکه در ویندوز XP گزینه های بیشتر و بهتری برای بهبود و بازیابی سیستم وجود دارد. به طور مثال اگر سیستم شما با یک درایور که تازه نصب شده است مشکل دارد، شما می توانید در حالت Safe Mode سیستم را بوت کنید تا ویندوز با حداقل درایورها و تنظیمات پیش فرض بوت شود. در ویندوز XP و ویندوز های پس از آن حالت سازگاری یا Compatibiliy Mode وجود دارد که دیگر شما نیازی به نگهداری سیستم عاملهای پیشین برای اجرای نرم افزارهای قدیمی را ندارید.
اگرچه بوت چندگانه همچنان گزینه برای کسانی که از ویندوز ۷ و ویستا و XP استفاده می کنند اما گهگاه نیاز دارند که به محیط سیستم عاملهای پیشین باز گردند. این مقاله یک دید کلی از بوت چندگانه به همراه خلاصه ای از پیش نیاز های هارد دیسک برای بوت چندگانه با ویندوز XP‌ به شما می دهد. همچنین مواردی را که برای بوت چندگانه و نصب ویندوز XP ، ۲۰۰۰ ، NT 4.0 ، ۹X و حتی MS-DOS‌ نیاز دارید به شما گوشزد می کند.
دیسک پایه Basic Disk این نام معمول برای هارد دیسک کامپیوترتان می باشد. شما یک دیسک پایه دارید مگراینکه آنرا به دیسک داینامیک تبدیل کنید. MS-DOS و تمامی سیستم عاملهای بر پایه ی ویندوز می توانند به دیسک پایه دسترسی داشته باشند. ‌یک دیسک پایه تا چهار پارتیشن اصلی یا Primary دارد. یک پارتیشن قسمتی از دیسک است که به عنوان یک واحد جداگانه عمل می کند. هر پارتیشن با حرف خاصی مشخص می شود و می تواند سیستم فایل خاص خودش را داشته باشد. به طور مثال پارتیشن C: و پارتیشن D:هر سیستم عامل باید بر روی یک پارتیشن جداگانه باشد.

داینامیک دیسک تک

اگر شما یک هارد دیسک دارید که آنرا به شکل داینامیک تغییر داده اید، فقط می توانید یک سیستم عمال نصب کنید. و نمی توانید بوت چندگانه انجام دهید. برای اینکه تشخیص دهید که آیا داینامیک دیسک دارید یا خیر در ویندوز XP مسیر زیر را دنبال کنید
Start > Control Panel > Performance and maintenace > Administrative Tools > Computer Managemnet > Disk Management
در قسمت راست دیسک شما به عنوان Basic یا Dynamic مشخص شده است.

دیسکهای داینامیک چندگانه

اگر شما دو یا چند هارد دیسک بر روی کامپیوترتان دارید، هر هارد داینامیک می تواند حاوی یک ویندوز ۷ یا ویستا یا XP یا ۲۰۰۰ باشد. و هیچ سیستم عامل دیگری نمی تواند بر روی دیسک داینامیک اجرا شود. همچنین Windows XP Home Edition از دیسک داینامیک پشتیبانی نمی کند.

یک سیستم عامل به ازای هر پارتیشن

پیش از آنکه چند سیستم عامل بر روی یک کامپیوتر نصب کنید باید پارتیشن های آن کامپیوتر را آماده کنید. وقتی که یک ویندوز را بر روی یک هارد جدید یا فرمت شده نصب می کنید، Setup ویندوز به صورت پیش فرض و خودکار هارد سیستم را پارتیشن بندی نمی کند. برای بوجود آوردن چندین پارتیشن ، گزینه ی Advanced Setup‌ را هنگام نصب انتخاب کنید و از دستورات پیروی کنید تا پارتیشن مورد نظر را خلق و نامگذاری کنید.
همچنین می توانید برای بوجود آوردن پارتیشن ها از Fdisk که یک روش نسبتا قدیمست استفاده کنید. همچنین می توانید از نرم افزارهای جانبی برای اینکار که تحت ویندوز کار می کنند همچون Acronis Dick Director استفاده کنید. اگر سیستم شما هم اکنون دارای ویندوز و تنها یک پارتیشن است، شما باید آنرا دوباره فرمت و پارتیشن بندی کنید تا بتوانید بوت چندگانه داشته باشید.
شما می توانید هاردتان را به چند پارتیشن تقسیم کنید و هر پارتیشن به عنوان یک درایو منطقی جداگانه عمل کند. به طور مثال درایوهای منطقی C: و D: هر دو می توانند در یک دیسک وجود داشته باشند، اما جداگانه عمل کنند. شما باید هر سیستم عمال را در یک پارتیشن جداگانه نصب کنید. و سپس برنامه های موردنظرتان را روی همان پارتیشنی که آن سیستم عامل نصب است ، اجرا کنید. اگر می خواهید از برنامه ای در هر دو ویندوز استفاده کنید باید آنرا در هر دوی آنها در پارتیشن هایشان نصب کنید. نصب سیستم عاملها در پارتیشن های جداگانه این مزیت را دارد که فایلهای حیاتی که هر ویندوز از آنها استفاده می کند بر روی یکدیگر کپی نمی شوند.
همانطور که گفته شد هر Basic Disk‌می تواند تا چهار پارتیشن داشته باشد و هر پارتیشن می تواند فایل سیستم خاص خودش همچون FAT32 یا NTFS داشته باشد.
به طور کلی شما باید سیستم عاملی که بیشترین استفاده را از آن می کنید در انتها نصب کنید. به طور مثال اول ویندوز ۲۰۰۰ ‌و سپس وندوز XP‌ را که استفاده ی بیشتری دارد، نصب کنید.

یک نام منحصربفرد برای کامپیوتر

هنگامی که ویندوز XP و ۲۰۰۰ را بر روی سیستمی نصب می کنید، باید در هر نصب ویندوز نام بخصوصی برای آن کامپیوتر برگزینید، چون اگر آن کامپیوتر در Windows 2000 Server Domain باشد، یک نام شناسایی امنیتی واحد SID‌ به آن کامپیوتر در Domain ویندوز XP اختصاص داده می شود، از همین رو نام کامپیوتر باید منحصربفرد باشد. حتی در نصب چند ویندوز بر روی یک کامپیوتر نیز اینچنین است.

خلاصه ی مطلب
برای نصب چند ویندوز بر روی یک سیستم رعایت این موارد ضروی اند:
*- هر سیستم عامل را در پارتیشن یا درایو جداگانه نصب کنید.
*- ویندوزی بیشترین استفاده را دارد در انتها نصب کنید.
*- وقتی ویندوز XP را نصب می کنید، ویندوز به طور پیش فرض در پارتیشنی نصب می شود که سیستم عاملی ندارد، البته در طی نصب می تواند مسیر نصب ویندوز را تغییر دهید.
*- ویندوز XP و نسخه های پس از آن را در درایوی که فشرده شده نصب نکنید، مگر اینکه با فایل سیستم NTFS فشرده شده باشد.
*- برای هر ویندوز باید نرم افزارهایش را جداگانه و در پارتیشن خودش نصب کنید. و اگر می خواهید از یک نرم افزار در چند ویندوز استفاده کنید باید آنرا در تمامی آنها نصب کنید.
اگر کامپیوتر در Windows 2000 Server Domain است باید برای هر نسخه ی نصب شده از ویندوز XP‌ نام منحصربفردی انتخاب کنید تا SID‌ اش به درستی عمل کند.

--------------------

در صورت نصب دو ویندوز روی یک سیستم با از دست رفتن درایو سی ویندوز دوم نیز از کار افتاده و زحمت نصب مجدد هر دو ویندوز برای کاربر بوجود خواهد آمد در این آموزش راه کاری برای رفع این مشکل ارائه میشود امید است مفید به فایده قرار گیرد.
1- ترجیحآ باید هارد کاملآ خالی بوده و عمل پارتیشن بندی به روش زیر انجام شود.
به تعداد سیستم عاملهای مورد نیاز پارتیشن پرایمری تشکیل دهید( من تا سه ویندوز با این روش نصب کرده ام)
نرم افزار پاراگون یا پارتیشن مجیک تحت داس مناسب برای این کار میباشند
2- اولین پارتیشن پرایمری را اکتیو کرده و سایر پرایمری ها را هیدن کنید. تذکر مهم یکی از پارتیشن های پرایمری ( ترجیحآ اولی )میبایست به صورت fat32 فرمت شود.
3- پارتیشنهای اکستندد را ایجاد کرده و فرمت نمایید
4-عمل نصب ویندوز xp را بر روی اولین پارتیشن انجام دهید.پس از نصب نرم افزار و سخت با کمک ا نرم افزار های قید شده در بند 1 پارتیشن دوم را اکتیو نمایید
5- سیستم عامل دوم خود را از هر نوعی که مایلید بر روی پارتیشن دوم نصب کنید با پایان کار اگر بیش از دو ویندوز را نصب میکنید پارتیشن سوم را اکتیو کرده و سیستم عامل بعدی را نصب کنید
6- حال مجددآ پارتیشن اول را اکتیو کرده و ویندوز را بوت نمایید سپس برنامه boot magic را در آن نصب کنید این نرم افزار در هنگام بوت سیستم منویی در اختیار شما گذاشته و سیستم عامل انتخابی شما را بوت میکند این بخش از نرم افزار فقط روی فرمت fat32 نصب میگردد
در این روش در صورتی که هر کدام از سیستم عاملهای شما از کار بیفتد سایر سیستم عاملهابدون مشکل به کار خود ادامه میدهد فقط اگر درایو پرایمری اولی خود را فرمت کنید برنامه boot magic از کار افتاده لازم است به صورت دستی پارتیشن دوم را اکتیو کرد تا سیستم عامل دوم به کار ادامه دهد . نصب برنانه فوق در سایر ویندوزها مشکلی برای آن ایجاد نمیکند
موفق باشید.

روش کارآمدتری هم وجود دارد
البته قید نفرموده اند دوستمان که چه هنگامی مبادرت به نصب دو OSیا بیشترمیکنیم!بماند!
بهرحال چنانچه ازابتدا فرمت نمایید بهترین و کارآمدترین روش همین هست که بنده تجربه کرده ام:
1-ساخت پارتیشن پرایمری اول به حجم دلخواه مثلآ بیست گیگ برای اکس پی البته با فرمتNTFS
2-ساخت پارتیشن پرایمری دوم به حجم دلخواه مثلآ صدگیگ برای سون البته با فرمت NTFS
3-ساخت پارتیشن باحجم 64مگ آنهم بصورت FAT32البته درانتهای هارد برای نصب BOOT Magicکه توسط هردوسیستم قابل شناسایی باشد
4-ساخت پارتیشن های لاجیکال به هرتعداد و حجم دلخواه که البته با ساخت اولین پارتیشن حالت Extendedایجاد واعما خواهد شد.

برای این اعمال مهم!قویآتوصیه میکنم ازنرم افزار Partition Magicالبته آخرین ورژن استفاده نمایید.
حتمآابتدااکس پی و سپس سون را نصب نمایید!خیلی مهم هست!
موفق باشید.

---------------------

گاهی کاربران سخت گیر به نصب تنها یک ویندوز بر روی سیستم خود قانع نیستند و دوست دارند یک ویندوز جدیدتر یا قدیمی تر نیز بر روی سیستم خود نصب کنند. اما مشکل زمانی پیچیده تر میشود که امکان نصب دو ویندوز تنها بر روی یک درایو مهیا باشد. در این ترفند یاد خواهید گرفت چگونه دو ویندوز را بر روی یک پارتیشن نصب کنید.

روش کار بسیار ساده است.
به عنوان مثال قصد داریم دو ویندوز 98 و XP را در کنار یکدیگر در یک درایو نصب کنیم.
ابتدا از روی دیسکت یا سی دی بوت ویندوز 98 کامپیوتر را بالا می آوریم.
سپس دستور فرمت را به شکل زیر بر روی درایو فعال (که معمولا همان C است) اجرا می کنیم:

format c:/q/s

در مرحله بعد سی دی ویندوز XP را داخل سی دی درایو گذاشته و از روی آن بوت می شویم و نصب ویندوز XP را تمام می کنیم.
اکنون اگر از روی هارد بوت شویم در ابتدای کار 2 گزینه را می بینیم یکی ورود به ویندوز XP و در زیر آن ورود به Microsoft Windows.
حال هر زمان مایل به نصب ویندوز 98 بودیم از روی سی دی آن بوت می شویم و نصب ویندوز 98 را شروع می کنیم. حال هم می توانیم آن را در همان درایوی که ویندوز XP را نصب کرده ایم نصب کنیم و هم می توانیم آن را در درایو دیگری نصب کنیم.